Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa Prowincja Polska

Założyciele

 

Bogdan Jański

Bogdan JańskiBogdan Jański

 

Założyciel Zmartwychwstańców Sługa Boży Bogdan Jański (1807-1840)
Trzykrotnie narodzony


Pierwsze narodziny – ziemskie: 26 III 1807

Młodość spędził na Mazowszu. Ukończywszy szkołę w Pułtusku, zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Okres studiów był dla niego czasem poznawania różnych systemów filozoficznych, rzucenia się w wir rozmaitych przyjemności, a w konsekwencji odejścia od wiary katolickiej. Studia zakończył w 1827 roku uzyskaniem magisterium z prawa i ekonomii. Rok później wygrał konkurs na stanowisko profesora ekonomii w planowanym Instytucie Politechnicznym w Warszawie. Wraz ze stanowiskiem otrzymał stypendium na podróż naukową po Europie Zachodniej.

Kolejne lata Jański spędził na zapoznawaniu się z działalnością Szkoły Handlu i Przemysłu w Paryżu. Przyłączył się do utopijnego i socjalizującego ruchu saintsimonistycznego. Stał się gorącym propagatorem programu sprawiedliwości społecznej. Udał się do Londynu na półroczne samodzielne studia. Tam nawiązał kontakty z czołowymi ekonomistami angielskimi: J.S. Millem i R. Owenem.

Po wybuchu powstania listopadowego wykorzystywał umiejętności pisarskie, umieszczając wiele artykułów w prasie francuskiej (m.in. w „Le Globe”). W 1831 roku powrócił do Paryża i zdecydował się tam pozostać. W tym czasie zaczęła do Francji napływać fala emigrantów z Polski (Wielka Emigracja). Był m.in. stałym członkiem Towarzystwa Literackiego Polskiego, redakcji naukowych czasopism francuskich i encyklopedii, redaktorem „Pielgrzyma Polskiego” (1833), pierwszym bibliotekarzem zaczątków polskiej biblioteki w Paryżu, współorganizatorem polskiego wydawnictwa dzieł poetów i działaczy emigracyjnych. Częste kontakty z Adamem Mickiewiczem, wspólne ideały i poglądy doprowadziły nie tylko do przyjaźni, ale i wspólnego zamieszkania oraz współpracy.

Jański jest autorem pierwszych tłumaczeń na język francuski Konrada Wallenroda, fragmentów Dziadów, Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego. Przygotował do druku Pana Tadeusza (1832).


Drugie narodziny – duchowe: 1835/1836 r.

Herb rodziny Jańskich rys. Ks. Lucjan Bartkowiak CRHerb rodziny Jańskich rys. Ks. Lucjan Bartkowiak CRW tym okresie rozpoczął się w duszy Bogdana Jańskiego proces nawrócenia, w którym dużą rolę odegrali intelektualiści francuscy, a przede wszystkim: J.B. Lacordaire, F. Lamennais, Ph. Gerbet, Ch. Montalembert. W dniach: 24 XI 1834 – 10 I 1835 roku, podczas pięciu spotkań z ks. J.B. Chausette, odbył spowiedź i otrzymał rozgrzeszenie. Od tego momentu Jański rozpoczął pracę nad rozwojem życia religijnego wśród emigrantów. Był nie tylko jawnym pokutnikiem, ale i świeckim apostołem. Z czasem wokół niego zaczęła gromadzić się grupa osób przepojonych ideami odrodzenia życia politycznego, narodowego i religijnego. W 1834 roku współtworzy Stowarzyszenie Braci Zjednoczonych (wraz z A. Mickiewiczem, A. Goreckim, S. Witwickim, J. i B. Zaleskimi, I. Domeyką), którego działalność jednak po pewnym czasie zamarła. W 1835 roku zorganizował Bractwo Służby Narodowej dla rechrystianizacji współczesnego społeczeństwa i pogłębienia w ludziach ducha Ewangelii.

Nie zważając na trudności, w przeciągu kilku lat, Jański skupił wokół siebie i wychował wybitnych uczniów, do których należeli m.in. Piotr Semenenko i Hieronim Kajsiewicz. Podobnie jak Jański przeszli oni radykalną ewolucję duchową. Obaj stali się później wiernymi kontynuatorami jego charyzmatu i świątobliwymi kapłanami.

Jański zawsze był gorąco przekonany o tym, że nie tylko duchowni, ale i świeccy są powołani do świętości. Dla nich widział bardzo ważne miejsce we wspólnocie, nazywając ich Braćmi Zewnętrznymi. Po jego śmierci niejeden z nich, powróciwszy do kraju, stał się ewangelicznym zaczynem rozdartej między zaborców Polski (np. Jan Koźmian w Wielkopolsce; W. Wielogłowski w Galicji).

W Środę Popielcową 17 lutego 1836 roku Jański wraz z pierwszymi uczniami złożył ślub dozgonnej braterskiej społeczności rozpoczynając życie wspólnotowe (tzw. Domek Jańskiego). Ich życie było przesiąknięte duchem pokuty i modlitwy. Dla domowników Brat Starszy (tak nazywano Jańskiego) wygłaszał nauki, prowadził modlitwy i czytanie Pisma świętego oraz komentował Ewangelię. Kształtował u siebie i swoich uczniów duchowość eucharystyczną. Doprowadził nawet do tego, że powstały we Francji cztery placówki filialne Domku. Mieszkało w nich, pracowało, studiowało i modliło się ponad trzydziestu emigrantów. Sam Jański starał się żyć jak najbardziej bogobojnie, by stanowić przykład dla współbraci. Z tego też względu od roku 1836 uczestniczył w codziennej Mszy św., odbywał cotygodniową spowiedź świętą, często przyjmował Komunię Świętą, oddawał się licznym umartwieniom, odbywał pielgrzymki i długie rekolekcje u ojców Benedyktynów i Trapistów, w trakcie których doświadczał przeżyć mistycznych. Swoich uczniów wysłał do Rzymu, by tam założyli nowy dom i zdobyli wykształcenie teologiczne. Wiedział bowiem, że tylko światli i duchowo wyrobieni kapłani będą mogli stać się zaczynem w procesie zmartwychwstania społeczeństw.

Intensywny tryb życia i nawroty choroby sprawiły, iż konieczny stał się wyjazd do miejsca o łagodniejszym klimacie.


Trzecie narodziny - dla Nieba: 2 VII 1840 r.

Z początkiem 1840 roku przybył do Rzymu, gdzie przygotowywało się do kapłaństwa kilku z jego pierwszych uczniów. Głosił im konferencje mistyczne. Stan jego zdrowia pogarszał się jednak z każdym dniem. 2 lipca 1840 roku odszedł do Pana w opinii świętości. Przeżył 33 lata. Został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca w Rzymie. Na jego tablicy grobowej umieszczono napis: „Tu spoczywa mający zmartwychwstać ś.p. Bogdan Jański, pierwszy jawny pokutnik i apostoł emigracji polskiej we Francji”. 23 I 1956 r. jego prochy przeniesiono do kościoła zmartwychwstańców w Rzymie (Via di San Sebastianello 11). Proces beatyfikacyjny jest w toku. Założyciel zmartwychwstańców zostawił swoim uczniom program odrodzenia religijnego i narodowego. Podkreślał w nim, że walka o prawa narodowe nie może stać w konflikcie z Bogiem i Kościołem. Nauczył innych podchodzenia do ludzi z miłością i zrozumieniem. Jego apostolski styl cechowały: taktowność, delikatność, uczynność, skromność w zachowaniu i rozwaga. Znajdował się albowiem wtedy między nami umysł prawdziwie wyższy, mąż ze wszech miar niepospolity, nazywał się Bogdan Jański. Przechodził i on przez ciemności, ale pierwszy powitał on światło wschodzące. A wtedy i sam zaświecił, jako gwiazda zwiastunka dnia już nadeszłego, jako zapowiednia światłości już panować mającej. Niedługo wprawdzie niósł on pochodnię w ręku, ale dosyć, aby drogę pokazać. Iluż to zaraz koło niego się skupiło, iluż to w nim i przez niego spostrzegło światło niebieskie, na iluż to przez niego spłynął pokój Boży i witali go jako posłańca z góry, szli jak za aniołem przewodnikiem. A choćby i niewielu było ich liczbą, iluż jednak rzeczą i następstwami! Co za miła i piękna to postać... Dusza wielka, niezłomna, niczym niezachwiana, a jasna, czysta, pogodna; ona pierwsza od Boga zjawiła się publicznie ze światłem, z łaską, z pokojem (Ks. P. Semenenko CR)

 

Modlitwa o łaskę za przyczyną Sługi Bożego Bogdana Jańskiego

Bądź uwielbiony miłosierny Boże,
który w swojej bezwarunkowej miłości,
odnalazłeś Bogdana Jańskiego
na pogmatwanych ścieżkach jego życia
i przemieniłeś go w jawnego pokutnika
oraz apostoła miłości
i duchowego Zmartwychwstania.
Za jego wstawiennictwem
wysłuchaj mojej modlitwy
i udziel mi łaski,
o którą Cię z ufnością proszę.
Pozwól nadto,
dobry Panie,
byśmy mogli go czcić na ołtarzach
dla większej chwały Twojej.
Amen.
 
Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu
Odmów przez 9 dni i przystąp do Sakramentów świętych; do modlitwy możesz dołączyć jakąś formę umartwienia.
 

o. Paweł Smolikowski

 

o. Paweł Smolikowski CRo. Paweł Smolikowski CRSługa Boży o. Paweł Smolikowski CR (1849-1926)

Wychowawca o nieprzeciętnym talencie, misjonarz, historyk, filozof, apologeta, pisarz ascetyczny, konferencjonista, poszukiwany kierownik dusz.

Paweł Smolikowski urodził się 4 lutego 1849 r. w Twerze, w Rosji. Po powrocie rodziny z wygnania, ukończył szkołę średnią w Warszawie i wstąpił do seminarium duchownego. Został wysłany do Rzymu, gdzie poznał i przyłączył się do zgromadzenia Zmartwychwstańców.

Wyświęcony na kapłana obrządku wschodniego (1873) pracował jako misjonarz w Bułgarii (1874-1882), a następnie we Lwowie (1882-1891). Był dobrym wykładowcą, utalentowanym wychowawcą młodzieży i współtwórcą zmartwychwstańczego systemu wychowania. Kierował Papieskim Kolegium Polskim w Rzymie (1891-1921), był generałem Zgromadzenia (1895-1905) oraz mistrzem nowicjatu w Krakowie (1921-1926). Pełnił funkcję konsultora watykańskich Kongregacji: Propagandy Wiary i Soboru.

O. Paweł był przyjacielem i spowiednikiem kard. A. Sapiehy i abpa J. Teodorowicza. Głosił prawdę o moralnej nędzy ludzkiej i konieczności współżycia z Panem Jezusem na co dzień. Pozostawił ponad dwieście różnojęzycznych dzieł (książek i artykułów).

W życiu osobistym unikał wszelkiej nadzwyczajności. Cechowała go ogromna wierność Bogu, dokładność i staranne spełnianie obowiązków. Zdumiewał głęboką wiarą, pokorą i posłuszeństwem. Zmarł w opinii świętości 11 IX 1926 r., w domu zmartwychwstańców przy ul. Łobzowskiej 10 w Krakowie (w kruchcie kościoła spoczywają Jego doczesne szczątki). Proces beatyfikacyjny na poziomie diecezjalnym został zakończony, a dokumentację przekazano do Watykanu.

 

 

Modlitwa o rychłą beatyfikację
Sługi Bożego Pawła Smolikowskiego CR


Panie Jezu Chryste
któryś modlił się do Ojca:
„Nie moja, ale Twoja Wola niech się stanie”
prosimy Cię
jeśli to zgodne z Wolą Twoją
wynieść na ołtarze pokornego Sługę Twego O. Pawła
abyśmy Cię mogli czcić i wielbić za łaski Mu udzielone
i na jego przykładzie podziwiać bezmiar Twej miłości ku nam.
Błagamy Cię
niech O. Paweł stanie się dla nas
wzorem wiernego i cichego służenia Tobie
który z Ojcem i Duchem Świętym
żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
Modlitwa do Trójcy Przenajświętszej
o łaskę za przyczyną
Sługi Bożego Pawła Smolikowskiego
Wszechmogący wieczny Boże
w Trójcy Świętej Jedyny
wejrzyj na słabość naszą
a uciskający nas ciężar grzechów i nędz duchowych
racz od nas oddalić.

Błagamy Cię
przez wstawiennictwo pokornego
Twego Sługi O. Pawła
o miłosierdzie i łaskę... (wymienić treść swej szczególnej prośby).
Niech otoczy nas Twoją przemożna opieka
abyśmy przez wysłuchanie próśb naszych
poznali lepiej Twoją dla nas miłość i miłosierdzie
i odtąd z większą jeszcze wdzięcznością
wielbili Ciebie
Ojca naszego
teraz i na wieki wieków.
Amen.


Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu
Odmów przez 9 dni i przystąp do Sakramentów świętych. Do modlitwy możesz dołączyć jakąś formę umartwienia.

ks. Piotr Semenenko

Ks. Piotr SemenenkoKs. Piotr Semenenko

 

Współzałożyciel Zmartwychwstańców o. Piotr Semenenko CR (1814-1886)

Był jednym z najwybitniejszych ludzi Kościoła XIX wieku. Współzałożyciel i generał zmartwychwstańców. Filozof i teolog. Uczestnik powstania listopadowego. Twórca głównych idei duchowości zgromadzenia (szkoła duchowości zmartwychwstańczej). Autor licznych prac filozoficzno-teologicznych. Pozostawił po sobie obfitą korespondencję i dziennik. Od 1865 r. pierwszy rektor Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie, którego wielu wychowanków przejęło się duchowością zmartwychwstańczą i zostało wybitnymi kapłanami (W. Granat, J. Czuj, J. Dąbrowski), biskupami i arcybiskupami (22), kardynałami (A. Kakowski, E. Dalbor, A. Sapieha), a nawet wyniesionymi na ołtarze (św. J.S. Pelczar, św. J. Bilczewski, bł. J. Balicki)

Piotr Semenenko urodził się 29 VI 1814 r. w Dzięciołowie (woj. białostockie). Nauki pobierał m.in. w Tykocinie. Studia odbywał w Wilnie. Przerwał je jednak na skutek wybuchu powstania listopadowego. W 1832 r. znalazł się we Francji, gdzie spotkał B. Jańskiego, który zaprosił go do swojej wspólnoty. Po gorączkowej aktywności politycznej i nawarstwieniu się różnych błędnych poglądów, jego umysł, jak pisze do Jańskiego, doznał uspokojenia i radości w prawdzie znalezionej w Kościele katolickim.

Po śmierci Jańskiego był pierwszym przełożonym nowej kongregacji. Ks. Semenenko wymagał poświęcenia wszystkich sił i środków dla pogłębienia religijności narodu. Inspirował w tym kierunku członków zgromadzenia, którego - po wczesnej śmierci Bogdana Jańskiego (1840) - został mianowany głównym przełożonym i duchowym przywódcą. Po ukończeniu studiów teologicznych, 5 grudnia 1841 roku otrzymał - nie bez trudności ze strony władz rosyjskich - święcenia kapłańskie. Jako główny współtwórca wspólnoty zakonnej, w 1842 roku Semenenko napisał tymczasową regułę zakonną. Przez wiele lat był generałem Zgromadzenia (1842-1845, 1873-1886). Umarł w Paryżu 18 XI 1886 roku.

Czynnie współpracował ze Stolicą Apostolską. Uważany za jednego z najbardziej uczonych ludzi Kościoła w drugiej połowie XIX wieku, posiadał wielki autorytet naukowy u papieży. Był także cenionym duszpasterzem, poszukiwanym spowiednikiem i kierownikiem duchowym wielu osób (m.in. bł. C. Borzęckiej, bł. F. Siedliskiej, bł. M. Darowskiej, bł. K. Białeckiej, bł. A. Truszkowskiej). Współtworzył lub pomagał w zakładaniu wielu żeńskich zgromadzeń zakonnych (m.in: niepokalanek, zmartwychwstanek, służebniczek, felicjanek, dominikanek, nazaretanek, Pocieszycielek Najśw. Serca Jezusowego, sióstr Adoration Réparatrice)

Wiele uwagi poświęcał wychowaniu młodzieży. Pragnął ożywić w nich umiłowanie nauki i świętości. Jego zdaniem tylko wiara mogła dać impuls do poświęceń, porządek, zgodę i przestrzeganie praw moralnych. Dał podwaliny pod zmartwychwstańczy system wychowawczy. Doskonałe życie chrześcijańskie Polaków stanowiło dla ks. Piotra Semenenki CR zarówno cel religijny jak i patriotyczny.

 

Modlitwa o łaskę za przyczyną
Sługi Bożego Piotra Semenenki


Zmartwychwstały Panie
życie i nadziejo nasza
sługa Twój kapłan Piotr umiłował Cię całym sercem
i Tobie bezgranicznie zaufał.
Okaż, Panie, że miłe są dla Ciebie jego cnoty
trudy, cierpienia, służba oraz dzieło życia:
zakonna rodzina Zmartwychwstania Pańskiego.
Udziel mi, za jego przyczyną
zgodnie z Twoją wolą, tej łaski
o którą proszę z nadzieją
że Twój Sługa Piotr
zostanie włączony w poczet Twoich święty.
Amen.


Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu
Odmów przez 9 dni i przystąp do Sakramentów świętych; do modlitwy możesz dołączyć jakąś formę umartwienia.

Ks. Hieronim Kajsiewicz

Ks. Hieronim KajsiewiczKs. Hieronim Kajsiewicz

 

Współzałożyciel Zmartwychwstańców
o. Hieronim Kajsiewicz CR (1812-1873)

Był jedną z charyzmatycznych postaci XIX w.: otwarty na otaczający go świat, wybitny kaznodzieja (nazywany drugim P. Skargą), kierownik dusz, pisarz religijny i poeta, generał zakonu, współzałożyciel niepokalanek. Czuł się dobrze w roli przede wszystkim duszpasterza, inicjatora różnych dzieł apostolskich, wciągając do nich większe lub mniejsze grupy ludzkie. Wraz z ks. P. Semenenką CR stworzyli podstawy pod filozofię i teologię narodu.

Hieronim Kajsiewicz urodził się w nadniemieńskiej Litwie (Słowiki, 7 XII 1812 r.). Pochodził z ubogiej szlachty, chcącej dorobić się własności. Rodzice jednak dbali o edukację swoich dzieci. Kajsiewicz uczył się w Rosieniach, Sejnach i studiował na Uniwersytecie Warszawskim prawo i literaturę.

Po upadku powstania listopadowego wyemigrował do Francji, gdzie przeszedł kilkuetapowy proces nawrócenia pod wpływem Adama Mickiewicza i wspólnoty gorliwych katolików, której przewodził Bogdan Jański. Po ukończeniu studiów teologicznych w Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w 1841 r. (wraz z P. Semenenką) i rozpoczął gorliwą pracę duszpasterską we Francji. Był spowiednikiem i przyjacielem polskich romantyków, m. in. Z. Krasińskiego, C.K. Norwida czy E. Sczanieckiej. Głęboka duchowość i zdolności organizacyjne sprawiły, że w 1855 r. został generałem zmartwychwstańców, który to urząd pełnił do śmierci (1873).

Kajsiewiczowi przyszło jednak kierować zgromadzeniem w burzliwych czasach rewolucyjnej Europy, co wpłynęło na charakter jego posługi. Będąc wiernym i odważnym realizatorem zapisów Reguły, zdołał poszerzyć pola pracy apostolskiej o nowe kraje w Europie i Ameryce Północnej, w których rozwinął apostolat parafialny, a przy nim wychowawczy i naukowo-wydawniczy oraz ekumeniczny. Niestrudzenie prowadził działalność na rzecz Kościoła katolickiego na ziemiach polskich pod zaborami, wygłaszał setki kazań i konferencji dla różnych grup wiernych. Przyczynił się do wzrostu powołań oraz umiędzynarodowienia wspólnoty. Korzystał ze zdobyczy epoki i współczesnych mu form duszpasterskich. Jego aktywność apostolska była imponująca, a energia niespożyta.

 

Modlitwa o beatyfikację Hieronima Kajsiewicza


Panie Zmartwychwstały
dziękujemy Ci za dar życia i charyzmat księdza Hieronima
za jego służbę Kościołowi i Ojczyźnie
za jego posługiwanie słowem
i przykładem ofiarnego i świętego życia
za jego bezgraniczne umiłowanie woli Bożej.

Prosimy Cię o łaskę jego beatyfikacji
abyśmy w ten sposób jeszcze mocniej
mogli zobaczyć przykład żywej Ewangelii
wiodącej nas przez szukanie
i pełnienie woli Bożej
do świętości i na drogi nowej ewangelizacji.

Modlitwa o beatyfikację

Modlitwa o beatyfikację Założycieli


Jezu, Zmartwychwstały Panie
Twoi słudzy
Bogdan Jański
Piotr Semenenko
Hieronim Kajsiewicz
i Paweł Smolikowski
starali się głosić Tajemnicą Paschalną
poprzez umieranie sobie
aby mocą Ducha Świętego żyć
w Tobie i dla Ciebie.
Błogosław ich wyniesieniu na ołtarze
aby przykład ich życia
oraz paschalna dynamika codziennego umierania
i powstawania z martwych
przynosiły nadzieję zmartwychwstania
tak wielu Twoim braciom i siostrom
którzy poddają się zniechęceniu
w nieustannym zmaganiu z grzechem
błędem i ludzką słabością.
Amen.


Kalendarz modlitw 30 marca

INTENCJA:


Abyśmy byli świadomi tego, że jesteśmy tylko zarządcami tego wszystkiego, czym nas Bóg obdarzył oddali się wielkodusznie na służbę Ludu Bożego (art. 22)


«Miłosierny Boże, wesprzyj mnie Twoją świętą łaską, ukończ we mnie dzieło zbawienia, pojednania się z Tobą...» (10.01.1836, Paryż)





WSTAWIENNICTWO: Modlimy się za

URODZINY:

ks. Jan Miles 1927 O-K
ks. Jan Lesousky 1930 O-K

ROCZNICA ŚWIĘCEŃ:

ks. Adriano Ciminelli 1963 Włochy
ks. David Mowat 1963 O-K

INTENCJA SZCZEGÓŁOWA:

1. O większe uznanie talentów, jakie posiadają inni oraz o poczucie odpowiedzialności za rozwijanie naszych własnych talentów dla dobra wspólnoty
2. O stały wzrost naszego nabożeństwa do Chrystusa Zmartwychwstałego
3. Za wspólnotę Domu zakonnego na Mentorelli