Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa Prowincja Polska
  • 1
  • 2
Prev Next

XXII Kapituła Prowincjalna rozpoczęta

 

W dniu 9 listpopada 2019r  uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem Przełożonego Prowincjalnego o. Krzysztowa Swoła CR zainaugurowała XXI Kapitułę Prowincjalną.  W eucharystii odprawionej w kaplicy seminaryjnej uczestniczył Przełożony Generalny o. Paul Voisin CR wraz Delegatami Kapitulnymi. 

 

Zapraszamy do odsłuchania lub przeczytania słowa wygłoszonego na tą okoliczność przez o. Prowincjała:

 

 

 

Najprzewielebniejszy Ojcze Generale,

Drogi Ojcze Andrzeju, Radny Generalny posługujący nam również jako tłumacz,

Kochani Ojcowie Delegaci,

Współbracia z Sekretariatu Kapituły,

Kochani Bracia Klerycy

Oraz wszyscy zgromadzeni na tej Eucharystii.
 
        Ruszyła lokomotywa obrad kapitulnych. Emocje rosną i będą z czasem coraz intensywniejsze. I nie ma się co dziwić. To przecież ważne wydarzenie w życiu naszej Prowincji. Zdajemy sobie sprawę, że decyzje podjęte tu i teraz wycisną piętno nie tylko na podwórku naszej prowincji, ale promieniować będzie na całe Zgromadzenie, a w konsekwencji znacznie wpłyną na kształt kościoła powszechnego – czy zdajemy sobie sprawę z tego?

        W dzisiejsze rozpoczęcie XXII Kapituły Prowincjalnej wpisuje się święto poświęcenia Bazyliki Laterańskiej, ma ono swoją szczególną wymowę. Uświadamiamy sobie, że wszyscy jesteśmy Domem Bożym w pełnym znaczeniu tego słowa, bo Chrystus jest w nim żywy i obecny w Sakramentach Świętych i swoim Słowie. Jak świątynia składa się z wielu kamieni, tak Kościół jest zbudowany z wiernych na fundamencie, którym jest Chrystus. Jezus chce dziś przypomnieć pewne prawdy wynikające wzajemnie z siebie: jesteśmy świątynią Boga i mamy dbać o nią gorliwie, a przez naszych Założycieli dobitnie i konkretnie mówi: jesteście również Zmartwychwstańcami i macie dbać o Zgromadzenie by spełniało i realizowało swoją misję.

        Ks. Piotr Semenenko dobitnie to podkreśli: „Podnieś się wyżej, niż tam gdzie stoisz. Albo jesteś zakonnikiem, albo nim nie jesteś. Jeśli nim nie jesteś to postaw jasno rzecz całą. Lecz jeśli jesteś zakonnikiem, to bądźże nim w całej prawdzie” (Listy, III, s. 81).

        Wszyscy, jak czytamy w naszych konstytucjach uczestniczymy w Chrystusowym pragnieniu rozpalenia Bożej miłości w sercu każdego człowiek na tej ziemi. Boski ogień, który zapłonął w sercu Jezusa wyraża Jego misję i apostolską gorliwość. Również w sercu naszego nawróconego Brata Starszego płonął ten sam ogień. Chcemy więc aby ten sam ogień rozpalił nasze serca i dał natchnienie naszej zmartwychwstańczej misji i naszym apostolatom przez znalezienie twórczych sposobów zaangażowania się w nową ewangelizację. Nie oznacza to tworzenia całkowicie nowych struktur, czy przeprowadzenia rewolucji. Polega ona raczej na odnowie struktur już istniejących na ich „zmartwychwstaniu” – powołaniu na nowo do życia w pełni działań wiarygodnych, które nadadzą nowe oblicze cywilizacji miłości i ludzkiej solidarności.

        Kiedy pod koniec IV wieku św. Augustyn nawrócił się na chrześcijaństwo, przyznał, że do podjęcia decyzji skłonił go autorytet i historyczne znaczenie kościoła Katolickiego. To, że nauka wyznawana początkowo przez małą grupkę ubogich Żydów, skupionych wokół skazanego na haniebną śmierć Mistrza, rozprzestrzeniła się na cały świat; że we wszystkich prowincjach Imperium Romanum nauczał ten sam, założony przez Niego Kościół; że przetrwał on prześladowania, podbił serca i umysły prostaczków oraz mędrców, było w oczach świętego doktora widomym dowodem słuszności religii katolickiej.

        Co my jako Zmartwychwstańcy możemy zrobić dla współczesnego kościoła, świata środowiska w którym na co dzień posługujemy. Jak swoim przykładem mo-żemy przekonać innych, że warto żyć. Jak to zrobić by ogień Bożej miłości zapłonął w sercu każdego człowieka?
Papież Franciszek podczas Kapituły Generalnej 2017 r. prosi, abyśmy sami zmartwychwstali i pomagali innym zmartwychwstawać. Stąd hasło naszej Kapituły.
Zmartwychwstać to mieć nadzieję, patrzeć optymistycznie w przyszłość. Wyrzucić ze słownika – jestem zmęczony, nie ma perspektyw. To prawda, że może czasem trudno, coś się nie udało i czegoś żałujemy.
„Człowiek prawdziwie religijny nie powinien żałować swej przeszłości - ona była warunkiem jego powołania” – powiedział Bogdan Jański. W młodości stracił wiarę, szykanował Kościół. Należał do rozmaitych rewolucyjnych, ateistycznych i skrajnie lewicowych organizacji. I przyszedł moment, w którym z głębokiej i szczerej potrzeby serca – zmienił swoje życie i przeżył nawrócenie, by mógł uczynić coś wielkiego.

        Gdyby nie miał nadziei, nie odrodził się i wewnętrznie, nie nawrócił i nie zmartwychwstał do nowego życia, nie zdobyłby się na taki szaleńczy krok.

        Choć mamy już ponad 180 lat, to jesteśmy jak najbardziej współcześni. Świat nas potrzebuje, potrzebuje świadectwa i liczy na naszą pomoc. Rozpędzony w postępie technologicznym, gubi człowiek swoją tożsamość.

        W swojej pierwszej Encyklice Lumen Fidei, Papież Franciszek ostrzega – Człowiek adoruje dzieło własnych rąk, i w ten sposób utraciwszy fundament na którym powinien budować gubi się w wielorakości swoich pragnień. Gubimy swoją tożsamość. Zamykamy się w klatce przyzwyczajeń i egoizmu, przez co stajemy się bardziej samotni i bez entuzjazmu.
 
        W dzień zaduszny odwiedzając naszych zmarłych Współbraci na cmentarzu rakowickim, udałem się również na aleję zasłużonych. Pochylając się nad grobem Marka Grechuty zacząłem sobie nucić jego piosenkę, która brzmi w moich uszach do dzisiaj:

"Pewien znany ktoś, kto miał dom i sad,
Zgubił nagle sens i w złe kręgi wpadł,
Choć majątek prysł, on nie stoczył się,
Wytłumaczyć umiał sobie wtedy, wtedy właśnie, że...
Że, ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy"
 
I tak sobie myśle, że …

Ważne są te dni Kapituły, kiedy się zastanawiamy,

ważne są chwile, które są przed nami,

ważne są dni, które w przyszłości przeżywać jako zmartwychwstańcy mamy.

        Ufam, że Duch Św. pozwoli nam w tych najbliższych dniach, obiektywnie popatrzeć na nasze Zmartwychwstańcze życie, ucieszyć się na nowo bogatą historią oraz dziedzictwem pozostawionym przez świątobliwych Współbraci.

        Życzę sobie oraz wszystkim uczestnikom Kapituły, aby naprawdę były ważne dla nas dni, które z Bożą pomocą przeżywać mamy. Nie tylko dzisiaj, ale do końca naszego życia.  Amen.
 
 

 

 

 

 


Kalendarz modlitw 21 listopada

INTENCJA:


Aby, skoro liturgia jest działalnością Chrystusa Najwyższego Kapła¬na i Jego Ciała Kościoła, czynnością świętą, która swą skutecznością przewyższa wszelkie inne czynności, zakonnicy zatroszczyli się, by wierni uczestniczyli w niej świadomie, czynnie i owocnie (art. 215)


«Przeszłość nie była stracona, jeśli przyszłość będzie dobra» (KW, 119)





WSTAWIENNICTWO: Modlimy się za

IMIENINY:

ks. Janusz Gądek
ks. Janusz Dyl

INTENCJA SZCZEGÓŁOWA:

1. Za nasze Zgromadzenie, naszych przełożonych oraz o powołania
2. Za zmarłych rodziców, przyjaciół i dobroczyńców
3. Za wspólnotę Domu zakonnego św. Krzyża na Rennwegu w Wiedniu