o. Stefan Pawlicki CR

(1839-1916)

Niepospolity człowiek, wybitny uczony, teolog, filozof, profesor, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, bywalec krakowskich salonów, „najuczeńszy z ludzi”, „typ prawdziwego humanisty chrześcijańskiego”, „poliscientysta rzadkiej miary”, „ekspozytura krytyczna Europy”, „encyklopedia żyjąca i mówiąca”.

Stefan Zachariasz Pawlicki na świat przyszedł w Gdańsku 2 IX 1839 r. Studiował na Uniwersytecie we Wrocławiu, uzyskując magisterium filologii klasycznej (1863) i doktorat z filozofii (1865). Był wychowawcą hr. Edwarda Raczyńskiego. Wykładał w Szkole Głównej Warszawskiej. Po spotkaniu z ks. Piotrem Semenenką CR w poł. 1868 r. wstąpił do zgromadzenia Zmartwychwstańców w Rzymie, gdzie otrzymał formację zakonną, złożył śluby (1869), odbył studia na Uniwersytecie Gregoriańskim, uzyskując doktorat z dogmatyki oraz przyjął święcenia kapłańskie (1872). W latach 1873-1882 pełnił obowiązki rektora Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie. Jesienią 1882 r. przeniósł się na stałe do Krakowa jako profesor dogmatyki, teologii fundamentalnej i organizator katedry filozofii chrześcijańskiej na Wydziale Teologicznym UJ. W latach 1888-93 dziekan Wydziału Teologicznego UJ. W roku akademickim 1905/06 był rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w następnych latach prorektorem. Ogłosił przeszło 180 prac naukowych. Swoją bogatą bibliotekę i spuściznę naukową przekazał Bibliotece Jagiellońskiej.

W Krakowie był „lwem salonowym” u Potockich, Czartoryskich, Morawskich, Popielów, Tarnowskich i wielu innych. W jego mieszkaniu przy ul. Łobzowskiej 10 odwiedzali go profesorowie UJ, artyści, bywalcy spotkań w Jamie Michalika („Zielony Balonik”), poeci i pisarze, a wśród nich H. Sienkiewicz z rodziną, a także hr. E. Raczyński, który tak opisuje ks. Pawlickiego: Był za moich młodych lat postacią znaną i popularną. (...) Był naprawdę znawcą i miłośnikiem literatury starożytnej. Zapraszał niekiedy do siebie uczniów gimnazjalnych dla wspólnej lektury. Wraz z przyjacielem i kolegą z tej samej ławy w gimnazjum im. Sobieskiego, Edwardem Morawskim, kilkakrotnie zostałem w ten sposób wyróżniony (E. Raczyński, Rogalin i jego mieszkańcy, Poznań 1991, s. 179).

Ks. Stefan Pawlicki CR zmarł 28 IV 1916 r. Został pochowany w grobowcu zmartwychwstańców na cmentarzu rakowickim.