Maryja, Matka Boża

Maryja, Matka Boża

Wielką patronką Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego od samych jego początków jest Maryja, Matka Boża. Jak trafnie stwierdził papież Paweł VI ("Marialis cultus"): była ona i jest "wzorem chrześcijanina". Członkowie Zgromadzenia widzą w niej również "wzór zakonnika". Maryjne oddanie się modlitwie oraz jej Synowi, Jezusowi Chrystusowi, są dla nas zarówno źródłem inspiracji, jak też przynaglenia. Jej stała troska przez wieki, o ubogich i zaniedbanych, jak również jej przypominanie nam, że mamy być ludźmi modlitwy i pokoju, piętnującymi wszelką niesprawiedliwość społeczną, wzywają nas do realizacji naszego posługiwania zarówno w jego wymiarze kontemplacyjnym, jak też czynnie apostolskim.

Nie tylko wierzymy, że Maryja jest dla nas wzorem, ale jesteśmy przekonani, że oręduje ona za naszym Zgromadzeniem u Boga, Stworzyciela wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. Jej modlitwy za nas dają nam siłę i zdolność realizacji naszej proroczej roli w Kościele oraz podążania śladami naszych Założycieli, wiernie pracując nad zmartwychwstaniem społeczeństwa.

Patronką Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców jest Matka Boża Bolesna z Sulisławic.

Św. Józef

Św. Józef

Św. Józef jest patronem Zgromadzenia Zmartwychwstańców od początku jego istnienia. Św. Józef, jako patron Kościoła, był obierany za orędownika szczególnie przez XIX-wieczne zgromadzenia zakonne. Mieściło się to w nurcie ówczesnej duchowości. Zmartwychwstańcy polecają się opiece Oblubieńca Maryi w sprawach życia wspólnotowego (dzieła apostolskie zgromadzenia) oraz potrzeb materialnych.

Św. Kajetan

Św. Kajetan

Kajetan pochodził z weneckiej szlachty. Studiował prawo w Padwie i zaproponowano mu kierownicze stanowiska, lecz odrzucił je na rzecz powołania zakonnego. Był świadomy potrzeby reformy Kościoła i czuł się powołany do wstąpienia do jakiejś wspólnoty zakonnej, aby służyć chorym i ubogim. Otrzymał święcenia kapłańskie w wieku 36 lat. W 1522 roku Kajetan otworzył w Wenecji szpital dla chorych na nieuleczalne choroby. 3 maja 1524 roku, z trzema innymi towarzyszami, między innymi z Janem Piotrem Caraffa, późniejszym papieżem Pawłem IV, założył w Rzymie Zgromadzenie Kleryków Regularnych (Teatyni), z zadaniem rozwijania misji Kościoła oraz ożywienia ducha i zapału duchowieństwa. Założył bank, aby pomagać ubogim i stworzyć alternatywę dla lichwiarzy. Był także znany ze swej gry, jaką uprawiał ze swoimi parafianami, w której zakładał się o modlitwy, różańce i świece wotywne, że zrobi dla nich jakąś usługę – i zawsze wygrywał, a parafianie zawsze musieli mu zapłacić odmawiając modlitwy.

Święto 7 sierpnia
Urodzony: Październik 1480 (Vicenza)
Zmarły: 1547 (Neapol)
Beatyfikowany (Urban VIII): 1629
Kanonizowany (Klemens X): 1671
Patron szczególny: Bezrobotni, Poszukujący pracy.